Dawasak da handawaka – දවසක් දා හැන්දෑවක

“ජීවිතයේ කෙළවරක් නැති මිනිස්
සබඳතා වලටත් මේ න්‍යාය’ ම ගළපන්නට පුළුවන්. කතාබහ කිරීම සහ කතා නොකර
සිටීම, හමුවීම සහ හමු නොවී සිටීම, ළං වීම
සහ දුරස්ව සිටීම, පැමිණීම සහ
නොපැමිණීම… මේ සියල්ලක් ම ජීවත් වීම
සඳහා අවශ්‍යයි. මේ සියලුම සංසිද්ධීන් එකකට එකක් වෙන් කළ නොහැකි සේ සහසම්බන්ධයි. සංගීත සංධ්වනියක ස්වර සහ නිහැඬියාව වගේ … කවියක කියැවෙන දේ සහ නො කියැවෙන දේ වගේ. මා ජීවිතය කියවන විදියට උපේක්ෂාව’ යනු මේ සහසම්බන්ධය තේරුම් ගැනීමයි. උපේක්ෂාව එක්තරා විදියක සුවබර නිද්‍රාවක්.”