Ath Adi Illama – ඇත් අඩි ඉල්ලම

සුනිල් ලීලානන්ද පෙරේරා සාහිත්‍යකරුවාගේ  “ඇත් අඩි ඉල්ලම”  මතක සටහන් එකතුව කියවා අවසන් කළ පසු මට මුලින්ම දැනුණේ, ලිපි කිහිපයක් කියවුවා ලෙස නොව, අතුරුදහන් වෙමින් පවතින ජීවමාන සංස්කෘතික ලෝකයක් තුළින් ඇවිදගෙන ආවා වැනි හැඟීමකි. සුනිල් ලීලානන්ද සාහිත්‍යකරුවා අතීතාවර්ජන ලීවීම මගින් සත්‍ය සිදුවීම පැවසීම සඳහා සාහිත්‍ය ශිල්පීය ක්‍රම භාවිතකරයි. මෙම කතා සත්‍ය ඉතිහාසය සහ පුද්ගලික නිරීක්ෂණය තුළ මුල් බැස ඇත. සබරගමු ගම්මානයක ජීවන රටාව, ” මහගෙදර” සහ එකල සමාජ අන්තර්ක්‍රියා කිරීමෙන්, මෙම එකතුව ශ්‍රී ලාංකික ග්‍රාමීය ජීවිතය සහ 20 වන සියවසේ මැද භාගයේ කලාත්මක පරිසරය පිළිබඳ ඓතිහාසික නව සාහිත්‍යයක් ලෙස සේවය කරයි. මේවා හුදෙක් මතක සටහන් නොවේ. ජීවිතය, කාලය, මතකය, අහිමි වීම, මිනිසුන් අතර නොකියවුණු සම්බන්ධතා සහ අතීතයේ සංවේදී භූගෝලය පිළිබඳ ගැඹුරු සාහිත්‍යමය භාවනාය. මෙම කෘතිය සාහිත්‍යය, මානව විද්‍යාව සහ දර්ශනය අතර මංසන්ධියක පිහිටා ඇති අතර, එය පුද්ගලයෙකුගේ ජීවිතය පමණක් නොව, සමස්ත චිත්තවේගීය. ශිෂ්ටාචාරයක්ම ආරක්ෂා කරයි.